บทที่ 228

ในระหว่างงานเลี้ยง มีความเงียบเกิดขึ้นชั่วขณะตามเสียงที่เด่นชัดนี้

ทุกคนหันกลับไปมองที่ประตู

คนหนึ่งที่สวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มดูแล้วเกียจคร้านราวกับดอกบัวที่เบ่งบานในตอนกลางคืน เลิกคิ้วเล็กน้อย แต่เต็มไปด้วยความสง่างาม ดวงตาของเขาก็พลิ้วไหว เพิ่มความรู้สึกน่าหลงไหล เขาช่างงดงามมาก แต่ไม่ใช่งดงามอย่างค...